Gepost op

Dat ding met deuren

Deurending

Ja, nou, ik heb dus dit ding met deuren. En dan bedoel niet een auto of een huis ūüėČ Het woord ‘fascinatie’ vind ik wat ver gaan, maar een tic is het ondertussen wel te noemen denk ik. Het komt tijdens vakanties regelmatig voor dat ik een mooie deur op de foto wil zetten en vriendlief al drie blokken verder is.

Het is denk ik vier jaar geleden begonnen toen Flow Magazine een jaar lang op Instagram elke maand een foto-challenge uitriep met een ander thema: #flow30flowers, #flow31patterns en toen dus ook #flow30doors. Dat werd dertig dagen lang, elke dag een mooie deur vinden en em vereeuwigen. Het was juni, dus de tuinen van Arnhem waren gehuld in hun sappig groene zomeroutfits. Maar ook in Zwolle, Utrecht en de Weerribben waren mooie exemplaren te vinden. Op een gegeven moment moet je wel een beetje creatief worden (alle mooie deuren in de wijk stonden er al op), zodat ook de deur naar het balkon, de deur van de koelkast (mét magneetjes) en de deuren van de buffetkast een plaatsje kregen in de rij.

Portugese deur
Deur in Portugal

Sinds die maand in 2013 is het hek van de dam. Met de hebberigheid van een ekster scout ik de straatjes af. Op vakantie gaan naar Itali√ę, Portugal en Sloveni√ę is een feestje! Maar ook in stille Deense kustplaatsjes of zelfs midden in Hengelo kan je zomaar verrast worden door een mooie deur.

Wat is dat ding nou, dat deuren zo aantrekkelijk maakt? Voor mij is het de ene keer de kleur, de andere keer de slijtage van jaren gebruik, soms zijn het de planten eromheen die het em doen en weer een andere keer komt het door de gietijzeren ornamenten in de ramen.

Luxemburgse deur
Deur in Luxemburg

Ook het symbolische aspect (zonder zweverig te worden) spreekt me aan; achter zo’n deur zit een hele onbekende wereld. Met mensen, gezinnen en huisdieren. Die deuren hebben van alles meegemaakt. ’n Kind¬†zit bij de deur te wachten op de terugkeer van haar vader, de kat die d’r aan krabt omdat ie naar binnen wil (en daarna weer naar buiten), iemand wordt eruit gezet¬†na een fikse ruzie en soms zit ’t oude dametje op het trapje voor de deur, te genieten van het laatste beetje zon van de dag.

Blijkbaar¬†ben ik niet de enige met deze tic, Pinterest en Instagram laten zien dat er meer liefhebbers zijn. De Instagram hashtag #prettydoortraits (deurportret! top naam) zegt denk ik wel voldoende, met ruim 11.000 foto’s en duizenden likes. Ik ga mijn foto-archief nog maar eens doorspitten op zoek naar meer mooie deuren voor mijn kaartenset. Waar misschien, na het schrijven van deze blog, wel kleine verhaaltjes bijkomen ūüôā

Italiaanse deur
Deur in Itali√ę
Gepost op

Uitwaaien

Vissersbootjes in N√łrre Vorup√łr

Afgelopen week was ik aan het uitwaaien, in de meest letterlijke vorm want de wind liet zich van zijn beste kant zien. Maar het was heerlijk! We waren met de auto naar de westkust van Denemarken gereden, naar een vissersgehuchtje genaamd N√łrre Vorup√łr. Hier hadden we een huisje in de duinen, op ongeveer 250 meter van het strand. Uit de slaapkamer konden we de Noordzee zien.

Waarom toch helemaal naar Scandinavi√ę rijden voor een stukje strand zul je je misschien afvragen. Het lijkt er toch precies op Nederland, alleen praten ze er raar? Het antwoord is ja maar nee. Wat betreft platheid komen ze aardig overeen, maar hoewel de¬†landen bijna even groot zijn,¬†wonen er bijna 12 miljoen minder mensen in Denemarken. En dat merk je gek genoeg heel goed! Op de snelweg, op het strand en in de supermarkt. Je kan je echt een beetje verstoppen voor de wereld.

Duinlandschap

En dat hebben we ook gedaan, want we hadden rust nodig. En tijd om spelletjes te doen, lekker te tekenen, te lezen en naar het strand te gaan. Ik ben echt een verzamelaar en het is eigenlijk een wonder dat er maar √©√©n klein tasje met strandvondsten mee terug is gegaan. Gelukkig kan je wel oneindig foto’s maken van al dat moois.

De vissersbootjes komen hier direct het strand op om gelost te worden, de meeuwen weten dit natuurlijk heel goed! Verspreid over het zand lagen tientallen krabbenpoten (mooi die kleurtjes) en visgraten.

Krabbenpootjes

Op de terugweg zijn we gestopt in het Deense dorpje Jelling, wat voor de Denen van historisch belang is. Viking koning Gorm heeft hier namelijk rond het jaar 950 voor het eerst verwezen naar ‘Denemarken’, in runen op een grote steen ter nagedachtenis aan zijn vrouw Tyra. En later rond 965 heeft Gorm’s zoon, Harald Blauwtand, eveneens een runensteen laten plaatsen. Dit om te markeren dat hij hier het Christendom in Denemarken heeft ge√Įntroduceerd. Beide stenen staan bij een wit kerkje, met aan beide zijden een enorme grafheuvel. Je voelt gewoon de geschiedenis als je daar bent, ik houd d’r van.

De week is echt voorbij gevlogen. En inmiddels is het gewone leven weer begonnen. Vandaag al een glimpje van de zomer gehad, weer thuis zijn is zo slecht nog niet. Nu weer vol inspiratie en goede moed verder met nieuwe dingen. Zo denk ik aan een kaartenset met deuren, te beginnen met deze mooie Deense.

Deense deur

Gepost op

#girlboss

Mijn goede vrienden van Netflix hadden het weer voor elkaar; twee avonden (en stiekem ook klein stukje middag) hebben ze me aan de tv gekluisterd voor de serie Girlboss. Niet een serie waarbij je op het puntje van je stoel zit, maar je wil dan toch weten hoe het verder gaat met Sophia en haar Nasty Gal Vintage. Ik tenminste wel. Zonder al te veel te verklappen; je volgt hoe Sophia, door schade en schande wijs wordt, terwijl ze haar bedrijf (of eigenlijk niet-bedrijf zoals ze het zelf noemt) succesvol probeert te maken. Wat ze doet? Kringloopzaken, tweedehands kledingwinkels en boedelverkopen afstruinen naar op zoek naar vintage mode pareltjes, en die dan weer verkopen via Ebay. Gouden handel natuurlijk vanuit San Francisco, met Hollywood soort van om de hoek. Niet alleen werd ik er heel hebberig van (ik Рhartje- vintage), maar het gaf me ook inspiratie en heel veel zin om met mijn bedrijf aan de slag te gaan Р#girlboss! (#meisbaas?)

Rondkijkend in Twente zijn er aardig wat girlbosses die hard aan de weg timmeren om hun droom waar te maken. Ken je bijvoorbeeld Lotta Imeyer al? Zij heeft aan de kunstacademie gestudeerd en via het ontwerpen van sieraden rolde ze in het inmaken en wecken van groenten en cakes en ging ze nog een stukje verder door workshops te geven en salades te bedenken. Inmiddels heeft Lotta haar eigen plek¬†in de Haverstraatpassage in Enschede: ETN. Hier kan je onder andere terecht voor een lekkere salade, verse wraps en soep. Het is echt heel erg lekker allemaal √©n het ziet er nog mooi uit ook daar. Dus als je in de buurt bent…

ETN Saladebar in Enschede

Een andere dame die het bezoeken zeker waard is, is girlboss Dominique. Vorige zomer opende ze Katdeau, een kattencaf√© met (inmiddels) vijf¬†sphinxen. Ja precies, die naaktkatten die zo uit het oude Egypte lijken te zijn weggelopen. Net buiten het centrum van Hengelo (ov.) kan je bij Dominique terecht voor lekkere koffie of thee met een fijn stukje zelfgebakken worteltaart of een tosti. Terwijl je daarvan zit te genieten word je besnuffeld door Borrel, komt Nootje gezellig bij je zitten en hangt kleine Tuc aan je rugzak. Heus gezellig hoor, zo’n blote kat op schoot. En nog lekker warm ook.

Sphinx kat Cashew
Sphinx kat Cashew, trotse bewoonster van het Kattencafé in Hengelo

Tot slot is er nog één Twentse girlboss die ik hier even wil noemen en dat is Joni. Een aantal jaar geleden begon ze met de Local Sunday Market, een hippe markt in de oude Polaroidfabriek in Enschede. Een plek waar je op zondag (joh) met het hele gezin naar toe kon; kramen met mooie (veelal handgemaakte) spullen voor de dames, een heuse barbier voor de mannen en poffertjes voor de kleintjes. In 2015 opende ze Conceptstore Twentyfifteen in Wierden, wat een stuif-es-in werd voor creatieve ondernemers. En nu doet ze het weer. In Hengelo (ov.) op het Hazemeijer terrein wordt hard gewerkt aan Filter caféstore, Het belooft een toffe plek te worden, waar je naar toe gaat voor een kopje ouderwetse (maar wel lekkere) filterkoffie en een broodje. Er is wifi, zodat je daar met je laptop gewoon aan het werk kan en er komt een winkeltje waar lokale ontwerpers hun producten verkopen. Dat alles in een oud industrieel pand met een vintage tintje. Ik kan alvast niet wachten.

Filter caféstore

Gepost op

Over bloemetjesbehang en lange kasten

Het tekenbureau van Studio Kvinna

Zo, nou nou, poeh he, tjonge jonge. De markt in Zwolle is achter de rug en het was een erg geslaagde dag. Zo leuk om de mensen die iets van je kopen te ontmoeten. En de locatie, de Grote Kerk (ook de Sint-Micha√ęls kerk genoemd), is by far wel de mooiste plek om ‘te werken’. De auto staat nog vol met alle spullen, maar dat komt vanavond wel ūüôā

Vanochtend eerst maar eens de tijd genomen om mijn werkplek op te ruimen. Want Jojanneke van Rijckdom had me gevraagd om er wat foto’s van te maken, voor het voorstelrondje. Elk eerste weekend van de maand stellen Jojanneke en AnnaKarina namelijk hun atelier aan de Lange Bisschopstraat 11 in Deventer open als pop-up shop en ik ben √©√©n van de (semi) lokale ontwerpers wiens producten daar te koop zijn (komend weekend dus weer!).

Het computerbueau Studio Kvinna

Sinds 2014 wonen we (manlief Steven, de katten Saartje en Charlie en ik) in Hengelo, aan de rand van de bebouwde kom en omringd door een heleboel groen, vogeltjes en konijntjes. Mijn werkplek is stiekem de grootste kamer van het huis, dus genoeg ruimte voor alle kaarten, posters en andere voorraad. Maar ook voor mijn ontzettende collectie stofjes, kantjes, bandjes, boeken, tijdschriften (voor inspiratie!) en servies.

Kastenwand
Genoeg kastruimte voor alle verzamelingen

Op twee muren zit echt vintage bloemetjes behang en er staan twee bureaus; de √©√©n is voor de computer en de ander is (meestal) leeg (genoeg) om op te tekenen of te naaien. Om me heen heb ik allerlei spullen verzameld waar ik blij van word. Planten, retro camera’s, schilderijtjes met bloemen en veel oude blikjes.

Camera verzameling

Op de deur (die altijd open staat) hangen illustraties van hedendaagse ontwerpers, kaarten van schilderijen van bekende meesters en stukjes van filmposters (NB Liza The fox fairy is trouwens een hele toffe Amelie-achtige film uit Hongarije met een Japans tintje).

Ik kan me eigenlijk geen betere werkplek wensen. De koffie is er lekker, er is een tuin als ik even achter mijn scherm weg wil, er zijn katten om tegen aan te kletsen en die zeggen soms ook nog wel eens wat terug.

Startklaar
Klaar voor start van een nieuw project!

Maar nu eerst die auto leeg pakken en de opgeruimde kamer weer volstoppen met spullen :D. Dan weer verder met een nieuw project.

Gepost op

Dieren ABC

Het plan was dus om elke week twee keer een stukje te schrijven, maar dat loopt gelijk in week 2 al mis zo blijkt. Maar…wel met aan valide excuus dacht ik zo.

Want komende zaterdag sta ik met een kraam op de Pop-up bazaar in de Grote Kerk in Zwolle. Echt een waanzinnige plek voor een creatieve markt! Met een hele hoop leuke ondernemers, die tekenen of handwerken of lekkere hapjes verkopen. Dit alles muzikaal omlijst, dus komt allen (maar dat terzijde). Voor deze bazaar wilde ik graag allemaal nieuwe dingen klaar hebben en één daarvan was een dieren-ABC. Dit idee had ik al sinds februari in mijn hoofd en nu moest het er dan echt van komen.

Het was een paar dagen doorbikkelen, met nadenken over welke dierennamen er allemaal met een M beginnen (mees, moeflon, miereneter, makaak) en uitzoeken welke dieren qua uiterlijk dan weer niet teveel op elkaar lijken. Het moest namelijk wel een bijzonder alfabet worden, zonder de geijkte A van aapje, B van beer en Z van zebra. Mijn A is een aardvarken, mijn B een boa constrictor en de Z is van zeedraak. Het is dus gelukt en de poster staat zelfs al in de webshop! De postbode moet ze nog brengen, dus een mooie foto houd je van me tegoed. Maar zo is ie geworden:

Geillustreerd dierenalfabet

Natuurlijk was het hiermee nog niet klaar. Want al die beesten lenen zich natuurlijk heel goed voor ansichtkaartjes. Er volgden onder andere nog een kiwi vogel in regenlaarsjes en een vliegende dromedaris (onder de noemer ‘droom groot’).

Dierenkaartjes

Het kostte dus even wat tijd, maar persoonlijk vond ik het het wel waard om er een blogje voor over te slaan. En hierbij beloof ik plechtig beterschap. Overigens heb ik door dit projectje wel heel erg zin gekregen om weer eens naar de dierentuin te gaan :).

Gepost op

Koffie is belangrijk

Eigenlijk had ik bedacht om vandaag iets te schrijven over mijn werkplek; die fijne (grote!) kamer in huis waarin ik mag doen en laten wat ik wil. Met vintage bloemetjesbehang,¬†dozen vol met stofjes, een kastenwand met voorraad en op dit moment heel veel kleine plantjes die binnenkort naar de moestuin verhuizen. Maar…toen ik hier vanochtend binnenkwam bleek¬†dat deze kamer nu niet voorbereid is op¬†een fotoshoot. En aangezien ik geen tijd heb (lees: zin heb) om in de weer te gaan met stofzuiger en poetsdoek, gaat het hier vandaag over koffie. Het zwarte goud. Want hoe graag ik ook op mijn kamer aan het werk ben, het begint altijd met koffie.

Sinds afgelopen januari¬†heb ik een cafeti√®re; het zetten is hiermee een heel ritueel geworden, zeker vergeleken met de Dolce Gusto (die nu vooral voor de sier op het aanrecht staat). Alles met de hand en ook de volgorde is belangrijk. Water koken, bonen malen in de elektrische koffiemolen, koffie in de cafeti√®re, water beetje laten afkoelen (anders verbrand je de koffie), opschenken, roeren en vier(!) minuten wachten, wat je dan wel weer de tijd geeft om de melk in de magnetron te doen en op te schuimen. Dan de mok kiezen…

Op vakantie vind ik het altijd leuk om iets voor mezelf te kopen, en mokken zijn daar vaak heel geschikt voor. Vaak is het wel een beetje zoeken naar een mooie en het enige jammere is dat je ze niet allemaal tegelijk kunt gebruiken. Links lijkt me duidelijk; rechts is vooral een theemok, want tja, hij komt uit Engeland en de middelste komt uit Stockholm en momenteel favoriet.

Koffiemokken

Als de koffie dan is ingeschonken en afgedekt met een dikke, zachte laag melkschuim, neem ik het mee naar de tuin. Soms¬†schijnt de zon en dan is het zoo fijn! Lekker uit de wind op ’t bankje het eerste kopje van de dag drinken. En vervolgens vol goede moed aan het werk om die werkkamer toonbaar te maken en het dierenalfabet af te tekenen. Fijne dag!

Koffie is belangrijk poster
Deze poster is te koop in de webshop.

 

 

 

Gepost op

Wat was eerder: het ei of het paasei?

Feestdagen; je houdt ervan of niet. Zelf behoor ik tot de eerste categorie. Met kerst staat er een (het liefst) grote blauwspar in de woonkamer, voorzien van ballen in alle kleuren van de regenboog. En met Pasen mag de paastak, voorzien van een vrolijke, onsamenhangende verzameling eitjes, kuikentjes en konijntjes, niet ontbreken.

Paastak detail
Stukje van de Paastak van dit jaar

Volgens de christelijke traditie wordt met Pasen de dood (op Goede Vrijdag) en de wederopstanding van Jezus Christus gevierd. Als kind vond ik het wel lastig om dit gegeven te rijmen met eieren verven. Dus hoe zit het nou eigenlijk?

Pasen zoals we dat nu kennen is een gekerstend lentefeest. De elementen (eieren, de haas, het paasvuur) zijn een verzameling van gebruiken en symbolen die al eeuwen mee gaan. Van de Babyloni√ęrs tot de Romeinen en van de Germanen tot de Kelten; allemaal waren ze maar wat blij dat de winter weer voorbij was.

Na de eerste volle maan in de lente, wilden onze verre voorouders de akkers en de veestapel voorzien van levenskracht en vruchtbaarheid. Daar komt het ei in beeld! Al vanaf de prehistorie is het ei bij uitstek het symbool van onzichtbare levenskracht en het begin van alles. Ook werden er magische krachten aan toegeschreven, bijvoorbeeld met betrekking tot vruchtbaarheid. De boeren mengden eierschalen met het te zaaien zaad, zodat het een flinke oogst zou opleveren. Het kleuren van paaseieren heeft eveneens een heidense achtergrond; door iets te beschilderen werden de magische krachten erin ontketend.

Het voorjaar werd dus feestelijk onthaald, bijvoorbeeld ook door het ontsteken van lentevuren en het in huis halen van groen (de paastak). Inspelend op het menselijk verlangen om te feesten, ging de kerk Christus’ verrijzing vergelijken met de betekenis en invulling van deze lentefeesten; de overwinning van het licht op de duisternis. Het Paasfeest was geboren.

De term Pasen kan overigens komen van het Syrisch-Arabische Passah, wat staat voor springen, huppelen en dansen. Dat verklaart in ieder geval het blije gedrag van de lammetjes in de wei.

Vrolijk Pasen!

(Bronvermelding: Lang leve Wikipedia en het boek Een jaar vol feesten van Bart Lavrijs)

Paaskaartjes
Paaskaartjes uit de collectie
Gepost op

Hoera! 2,5 jaar!

Ongeveer 2,5 jaar geleden kreeg ik van een winkel in het westen de vraag of ze mijn houten fotoringen kon inkopen voor¬†haar winkel. Natuurlijk leek mij dat een heel goed idee! Maar dat betekende wel dat ik me moest registreren in het handelsregister. Veel tijd om echt na te denken over een goede bedrijfsnaam had ik niet; ik wist wel dat ik niet de hele tijd naar mijn eigen naam wilde kijken¬†en dat ik¬†dicht bij mezelf wilde blijven. Vroeger begreep ik altijd dat ‘Femke’ een afgeleide was van het Friese woord voor meisje of vrouwtje en ik ben groot fan van Scandinavi√ę. Zo leerde ik dat ‘kvinna’ het Zweedse woord is voor ‘vrouw’ en dat sprak me wel aan. Dus ik hoppa in de auto en op naar de Kamer van Koophandel. Op 10 oktober 2014 was Studio Kvinna een feit en dat maakte mij officieel ‘ondernemer’. De fotoringen gingen in een doos richting Wormerveer en mijn allereerste factuur ging per e-mail dezelfde kant op.

Nu zijn we 2,5 jaar (en 1 dag) verder. De collectie is flink uitgebreid;¬†naast de fotoringen, kaarten en posters vind je er mokken, magneetjes, schriftjes en maak ik elk jaar een kalender. Allemaal voorzien van eigen foto’s en illustraties. Er volgden¬†ook meer winkels die mijn producten¬†hebben ingekocht en in diverse conceptstores in Nederland kan je mijn spullen ‘in het echt’ bewonderen. Af en toe sta ik zelf op een markt (op 29 april weer!) en dan vind ik het heel leuk om met klanten en andere ge√Įnteresseerden te praten. Doordat ik van baan ben veranderd heb ik sinds oktober 2015 ook echt tijd om aan mijn bedrijf te werken. Meestal lukt dat wel, maar af en toe schijnt de zon zo fijn, dan moet ik wel naar buiten om in de moestuin te werken ūüôā

En er is nog genoeg te wensen over! Zo wil ik de komende tijd meer gaan tekenen en kan mijn website inmiddels wel een kleine make-over gebruiken. Op naar de volgende 2,5 jaar!