Gepost op

Plantenliefde – deel II

Toen ik twee weken geleden over plantjes schreef, lag er een hittegolf op de loer die enkele dagen later werd opgevolgd door de zondvloed. Bijna ging ik met een paraplu bij de tomaten staan om ze troostend toe te spreken. Inmiddels is het weerbeeld meteorologisch gezien wat stabieler en meer passend bij de tijd van het jaar; mijn moestuin daarentegen is ontploft! Enerzijds vind ik het heel fijn dat de komkommers, courgettes en pompoenen eindelijk in hun groeispurt zitten. Maar diezelfde groeispurt doet zich voor bij het gras, het onkruid en bij nog meer onkruid. Genoeg te doen zeg maar.

Uit eigen tuin
Vanavond aten we paksoi uit eigen tuin. De zaadjes heb ik halverwege maart in een bakje in de vensterbank gezaaid en nu staan er nog zes van deze Aziatische kolen op me te wachten. Ik kan me zo verwonderen over dat er uit dat hele kleine zaadje een plantje komt dat je, mits voorzien van zon, water en een beetje liefde, gewoon kunt eten. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor de paksoi. Ik verheug me nu al op de bietjes (rode én gele), de tomaten en de pastinaken. In het voorjaar van 2015 kocht ik een aardbeienplantje en nu, twee winters later, kunnen we nog steeds heerlijk snoepen uit de tuin.

Ook de tuinbonen en peultjes doen het goed dit jaar. Hoewel het in het begin heel lekker is om twee keer per week verse tuinboontjes te eten, op een gegeven moment ga je toch een beetje om je heen kijken. In het boekje Zelfgeboerd van Uitgeverij Snor staat een heel fijn recept voor tuinbonendip met erwtjes, munt en basilicum, voor bijvoorbeeld op een toastje of door de pasta. Zo lekker dat je het tuinbonen-met-aardappels-en-vlees gedeelte bijna zou overslaan.

Moestuin-alfabet-poster
Toen we in 2014 dit huis kochten wist ik al dat er een moestuin moest komen. In Arnhem was ik al voorzichtig begonnen, maar een courgetteplant met de doorsnee van een meter werkt nou eenmaal niet zo goed op een balkon. Nog voordat het zo ver was dat het zo ver was, had ik al precies bedacht wat er op mijn akkertje moest komen. Aangezien geduld niet persé mijn sterkste kant is, tekende ik alvast een moestuin-alfabet, dat gaat van Appel tot Zonnebloem. Hiervan maakte ik een poster en een paar kaarten. Om de tekst ‘I love you from my head tomatoes‘ moet ik stiekem nog steeds een beetje lachen. Wat betreft het alfabet, op de B, de D en M na heb ik de afgelopen drie seizoenen allemaal in de tuin gehad. Inclusief de naaktslak. Helaas.

Gepost op

Plantenliefde – deel I

Als je onze keuken en woonkamer zou binnenlopen, hoop ik dat er (in ieder geval) twee dingen zullen opvallen; de fijne verzameling kamerplanten en de combinatie van nieuw met vintage. Over dat laatste, plus de magie van het zoeken naar tweede-, derde- of tiendehands spullen in een soms wat twijfelachtig aandoend winkeltje en het bijbehorende geluksgevoel dat het vinden van dat ene fantastische vaasje oproept, zal ik een andere keer schrijven. Maar voor nu: hoe gaaf zijn planten!

Niet alleen zijn ze van levensbelang (je weet wel, dat ding met fotosynthese en zuurstof), maar ze komen in zoveel soorten en vormen. Alleen het bovenstaande rijtje telt al zeven verschillende; de een heeft blaadjes, de ander stekels en weer een ander heeft allebei; de tweede van rechts drinkt heel weinig en de plant helemaal links (een pilea) is juist nogal dorstig. Als je iets gemeenschappelijks zou moeten aanwijzen, is het dat ze allemaal groen zijn. Behalve dan die cactus in die witte pot, die heeft wat donkerrode blaadjes.

Nog even over de pilea peperomioides, zoals deze volledig heet. Die is ook wel bekend als pannenkoekplant of Chinese moneyplant. In de jaren zeventig populair, even uit de gratie geraakt en nu terug in de Hollandse huiskamer. Het plantje heeft door interieurblogs en woonwinkels een ware sterrenstatus gekregen en dat is inclusief Facebookpagina. Leuk detail is dat de pilea baby’s maakt; kleine zijscheutjes die wortel schieten en die je kan afknippen om vervolgens in een eigen potje groot te laten worden :).

Ik ben dus nogal fan van planten. Naast de zeven op de foto bovenaan vind je er op de begane grond nog 13 en een vaas verse bloemen op de eettafel. In mijn werkkamer staan er 22, variërend van een grote monstera (links op de foto) tot een kleine crassula ‘buddhas temple’ (nee dat verzin ik niet). ’n Leuke bijkomstigheid van planten is dat ze in een pot (of theekopje) moeten staan. Komt daar toch weer eventjes het kringloopwinkelen om de hoek kijken. Want hoewel ik zeker niet wil beweren dat vroeger alles beter was, ze maakten in de jaren zeventig van de vorige eeuw wel toffe bloempotten.

Planten om me heen geven me energie en inspiratie en ik ben niet de enige waarbij dat fenomeen opspeelt. Gelukkig bestaan er fijne winkels die heel goed op deze behoefte inspelen. Zo heb je Wildernis in Amsterdam en Oerwoud in Den Bosch, maar ook van tuincentrum Borghuis in Deurningen gaat mijn groene hartje sneller koppen. Tafels vol met gezellige kamerplanten, vetplanten met bizarre bloemen, schaduwplanten met prachtige tekeningen op t blad, als een kind zo blij!

Hoe ideaal is het dan, dat ik deze liefde voor planten terug kan laten komen in mijn werk. Zo heb ik onder andere ‘t Chinees lantaarnplantje en m’n lidcactus van hun beste kant gefotografeerd voor prints en ook in mijn illustraties spelen ze vaak een rol. Daarbij vind ik het ook leuk om op een andere manier iets met planten te doen, bijvoorbeeld door kaartjes met zaadjes erin te ontwerpen. Don’t grow up, grow flowers! Maar goed, zo wel weer even genoeg reclame gemaakt 😉

Dit ging eigenlijk alleen nog maar over de plantjes binnenshuis, terwijl er buiten nog een hele (moes)tuin vol groen geluk ligt. Daarover een andere keer meer in Plantenliefde – deel II. Voor nu mooi weekend allemaal!

 

 

 

Gepost op

Inspiratie

Inspiratie blijft voor mij iets magisch. De ene keer is het ver te zoeken, maar soms stroom ik er van over en denk ik bij alles wat ik zie: “Daar wil ik wat mee!” Dan maak ik er een foto van, die ik later gebruik als basis voor een tekening. Of de foto zelf duikt uiteindelijk op als print. Het zijn de kleine, insignificant lijkende dingen die ik tegenkom terwijl ik langs de grachten van Amsterdam struin of scènes die zich voordoen op de camping of in de supermarkt. Ik hou van die toevalligheden, dat de poes voor het raam dan ook precies in de camera kijkt als ik een foto maak (van deze foto heb ik nu een schriftje gemaakt).

Inspiratie komt voor mij ook wel eens uit een boekje. Zo vind ik het heel fijn om door oude handwerkboeken te bladeren; de kneuterigheid, de felle kleuren en de simpele patronen doen het ‘em. Er staan vaak hele creatieve dingen in, variërend van gemacramede plantenhangers (hoe hip) tot geborduurde kussenhoezen en van droogboeketten tot cadeautjes van brooddeeg, je weet wel, dat zoute spul van de basisschool. Ook natuur- en plantenboeken hebben die aantrekkingskracht. Bij mij in de kast staan twee van die Verkade stickerboeken uit de jaren twintig, die allebei over aquaria gaan (zie ik net). Daar staan de mooiste tekeningen in! Dan krijg ik helemaal zin om iets met vissen, anemonen en andere waterdieren te gaan maken.

Op mijn werkkamer heb ik verschillende werken, vooral ansichtkaarten, van andere illustratoren verzameld. Terugkerend thema hierin is ook weer de natuur. Ik word zo blij van de tekeningen van bijvoorbeeld Dick Vincent, Merlijne Marell en Lieke van der Vorst. Alle drie hebben ze een andere stijl, wat mij weer inspireert om mijn eigen weg te gaan. Ook als ik op vakantie ben kan ik het niet laten om kaartjes te kopen en af en toe doe ik er zelfs één op de post! Niet alleen heb ik dan een leuk souvenir, die ansichtkaarten zijn ook nog eens mooi vormgegeven. Toegegeven, je moet vaak wel een klein beetje zoeken naar de pareltjes, zeker op heel toeristische plekken.

Er zijn momenten dat het er gewoon niet in zit. Door de jaren heen heb ik pagina’s volgeschreven met ideeën voor allerlei uiteenlopende projecten, maar soms is niets leuk genoeg om mee aan de slag te gaan. Dan ga ik gewoon naar buiten, hoppa aan de wandel. Vanuit de voordeur loop ik hier zo de natuur in (daar heb je em weer) en ook al loop praktisch elke keer hetzelfde rondje, het werkt eigenlijk elke keer :).

 

Gepost op

Over de zomer in drie bedrijven

Openingsscène
Buiten is het 28 graden Celsius. Ik heb me in de tuin, onder het afdak geïnstalleerd. Voor me staat mijn laptop, daarnaast een kleine tomatensalade met mozzarella en basilicum en een glas bubbeltjeswater met verse munt en frambozen.

Als ik even op kijk, zie ik poezenbeest Saartje voor de achterdeur zitten. Haar bekje beweegt en door het klapraampje hoor ik zacht, maar klagelijk gemiauw. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik buiten ga zitten terwijl zij binnen moet blijven. Sorry poes. Even overweeg ik om een muziekje op te zetten, maar dan hoor ik al die vogelgeluidjes en zoemende beestjes en besluit dat dat eigenlijk het perfecte achtergrondgeluid is voor een dag als deze.

Eerste bedrijf
Tijd om met schrijven te beginnen. ‘Opeens is het zomer’, verschijnt er op mijn scherm. Mijn vingers rusten even op de toetsen, waarbij ik neig naar de backspace-knop. Astronomisch gezien is het geen zomer, dat duurt nog bijna drie weken. Maar meteorologisch gezien is het gisteren zomer geworden en alles duidt erop dat ’t zover is. Het is warm. De tuin is groen. Er groeien klaprozen uit de stoep bij het stoplicht. En de behoefte aan bbq, pina colada en ijskoffie is groot. Daarnaast is een datum ook maar een getal; vorig jaar was het mid-augustus nog geen 16 graden en toch noemden we het zomer.

Intermezzo
Van over de schutting komt een mannetjes-merel aangevlogen. Deze heeft het blijkbaar voorzien op de aardbeitjes, want hij duikt er vol in. Ik laat em maar, die aardbei is nu toch niet meer te redden.

Tweede bedrijf
Opeens is het zomer. Dat vraagt nogal wat aanpassingen. De zomerjurkjes waren nog opgeruimd onder het bed en het winterdekbed lag er nog op. Alles in de (moes)tuin begon enthousiast te groeien, het gras, het onkruid en de slakken inclusief. De andijvie is inmiddels doorgeschoten, iets verderop ontstaan grote bloemknoppen in de prei en bloeien de raapstelen met schattige gele bloemetjes. Dat belooft wat dit weekend, hard werken maar ook genieten van de eerste oogst.

Intermezzo
Vanuit de verte komt een hip-hop aandoend deuntje steeds dichterbij. Even is het oorverdovend, maar daarna fade het langzaam weer uit.

Derde bedrijf
Bløf zei het al in het liedje ‘Aan de kust’; waar de zomer onbewust met een noodgang wordt genoten. In ons landje kan het zo maar weer afgelopen zijn met het mooie weer. Voor we het weten zitten we weer hele avonden met een dekentje over ons heen op de bank Netflix te kijken. Dus als het dan echt zomer is, kunnen we het er maar beter van nemen. Geniet ervan!

P.S. Het ansichtkaartje op de tweede foto kan je hier vinden.

Gepost op

Dat ding met deuren

Deurending

Ja, nou, ik heb dus dit ding met deuren. En dan bedoel niet een auto of een huis 😉 Het woord ‘fascinatie’ vind ik wat ver gaan, maar een tic is het ondertussen wel te noemen denk ik. Het komt tijdens vakanties regelmatig voor dat ik een mooie deur op de foto wil zetten en vriendlief al drie blokken verder is.

Het is denk ik vier jaar geleden begonnen toen Flow Magazine een jaar lang op Instagram elke maand een foto-challenge uitriep met een ander thema: #flow30flowers, #flow31patterns en toen dus ook #flow30doors. Dat werd dertig dagen lang, elke dag een mooie deur vinden en em vereeuwigen. Het was juni, dus de tuinen van Arnhem waren gehuld in hun sappig groene zomeroutfits. Maar ook in Zwolle, Utrecht en de Weerribben waren mooie exemplaren te vinden. Op een gegeven moment moet je wel een beetje creatief worden (alle mooie deuren in de wijk stonden er al op), zodat ook de deur naar het balkon, de deur van de koelkast (mét magneetjes) en de deuren van de buffetkast een plaatsje kregen in de rij.

Portugese deur
Deur in Portugal

Sinds die maand in 2013 is het hek van de dam. Met de hebberigheid van een ekster scout ik de straatjes af. Op vakantie gaan naar Italië, Portugal en Slovenië is een feestje! Maar ook in stille Deense kustplaatsjes of zelfs midden in Hengelo kan je zomaar verrast worden door een mooie deur.

Wat is dat ding nou, dat deuren zo aantrekkelijk maakt? Voor mij is het de ene keer de kleur, de andere keer de slijtage van jaren gebruik, soms zijn het de planten eromheen die het em doen en weer een andere keer komt het door de gietijzeren ornamenten in de ramen.

Luxemburgse deur
Deur in Luxemburg

Ook het symbolische aspect (zonder zweverig te worden) spreekt me aan; achter zo’n deur zit een hele onbekende wereld. Met mensen, gezinnen en huisdieren. Die deuren hebben van alles meegemaakt. ’n Kind zit bij de deur te wachten op de terugkeer van haar vader, de kat die d’r aan krabt omdat ie naar binnen wil (en daarna weer naar buiten), iemand wordt eruit gezet na een fikse ruzie en soms zit ’t oude dametje op het trapje voor de deur, te genieten van het laatste beetje zon van de dag.

Blijkbaar ben ik niet de enige met deze tic, Pinterest en Instagram laten zien dat er meer liefhebbers zijn. De Instagram hashtag #prettydoortraits (deurportret! top naam) zegt denk ik wel voldoende, met ruim 11.000 foto’s en duizenden likes. Ik ga mijn foto-archief nog maar eens doorspitten op zoek naar meer mooie deuren voor mijn kaartenset. Waar misschien, na het schrijven van deze blog, wel kleine verhaaltjes bijkomen 🙂

Italiaanse deur
Deur in Italië
Gepost op

Uitwaaien

Vissersbootjes in Nørre Vorupør

Afgelopen week was ik aan het uitwaaien, in de meest letterlijke vorm want de wind liet zich van zijn beste kant zien. Maar het was heerlijk! We waren met de auto naar de westkust van Denemarken gereden, naar een vissersgehuchtje genaamd Nørre Vorupør. Hier hadden we een huisje in de duinen, op ongeveer 250 meter van het strand. Uit de slaapkamer konden we de Noordzee zien.

Waarom toch helemaal naar Scandinavië rijden voor een stukje strand zul je je misschien afvragen. Het lijkt er toch precies op Nederland, alleen praten ze er raar? Het antwoord is ja maar nee. Wat betreft platheid komen ze aardig overeen, maar hoewel de landen bijna even groot zijn, wonen er bijna 12 miljoen minder mensen in Denemarken. En dat merk je gek genoeg heel goed! Op de snelweg, op het strand en in de supermarkt. Je kan je echt een beetje verstoppen voor de wereld.

Duinlandschap

En dat hebben we ook gedaan, want we hadden rust nodig. En tijd om spelletjes te doen, lekker te tekenen, te lezen en naar het strand te gaan. Ik ben echt een verzamelaar en het is eigenlijk een wonder dat er maar één klein tasje met strandvondsten mee terug is gegaan. Gelukkig kan je wel oneindig foto’s maken van al dat moois.

De vissersbootjes komen hier direct het strand op om gelost te worden, de meeuwen weten dit natuurlijk heel goed! Verspreid over het zand lagen tientallen krabbenpoten (mooi die kleurtjes) en visgraten.

Krabbenpootjes

Op de terugweg zijn we gestopt in het Deense dorpje Jelling, wat voor de Denen van historisch belang is. Viking koning Gorm heeft hier namelijk rond het jaar 950 voor het eerst verwezen naar ‘Denemarken’, in runen op een grote steen ter nagedachtenis aan zijn vrouw Tyra. En later rond 965 heeft Gorm’s zoon, Harald Blauwtand, eveneens een runensteen laten plaatsen. Dit om te markeren dat hij hier het Christendom in Denemarken heeft geïntroduceerd. Beide stenen staan bij een wit kerkje, met aan beide zijden een enorme grafheuvel. Je voelt gewoon de geschiedenis als je daar bent, ik houd d’r van.

De week is echt voorbij gevlogen. En inmiddels is het gewone leven weer begonnen. Vandaag al een glimpje van de zomer gehad, weer thuis zijn is zo slecht nog niet. Nu weer vol inspiratie en goede moed verder met nieuwe dingen. Zo denk ik aan een kaartenset met deuren, te beginnen met deze mooie Deense.

Deense deur

Gepost op

#girlboss

Mijn goede vrienden van Netflix hadden het weer voor elkaar; twee avonden (en stiekem ook klein stukje middag) hebben ze me aan de tv gekluisterd voor de serie Girlboss. Niet een serie waarbij je op het puntje van je stoel zit, maar je wil dan toch weten hoe het verder gaat met Sophia en haar Nasty Gal Vintage. Ik tenminste wel. Zonder al te veel te verklappen; je volgt hoe Sophia, door schade en schande wijs wordt, terwijl ze haar bedrijf (of eigenlijk niet-bedrijf zoals ze het zelf noemt) succesvol probeert te maken. Wat ze doet? Kringloopzaken, tweedehands kledingwinkels en boedelverkopen afstruinen naar op zoek naar vintage mode pareltjes, en die dan weer verkopen via Ebay. Gouden handel natuurlijk vanuit San Francisco, met Hollywood soort van om de hoek. Niet alleen werd ik er heel hebberig van (ik – hartje- vintage), maar het gaf me ook inspiratie en heel veel zin om met mijn bedrijf aan de slag te gaan – #girlboss! (#meisbaas?)

Rondkijkend in Twente zijn er aardig wat girlbosses die hard aan de weg timmeren om hun droom waar te maken. Ken je bijvoorbeeld Lotta Imeyer al? Zij heeft aan de kunstacademie gestudeerd en via het ontwerpen van sieraden rolde ze in het inmaken en wecken van groenten en cakes en ging ze nog een stukje verder door workshops te geven en salades te bedenken. Inmiddels heeft Lotta haar eigen plek in de Haverstraatpassage in Enschede: ETN. Hier kan je onder andere terecht voor een lekkere salade, verse wraps en soep. Het is echt heel erg lekker allemaal én het ziet er nog mooi uit ook daar. Dus als je in de buurt bent…

ETN Saladebar in Enschede

Een andere dame die het bezoeken zeker waard is, is girlboss Dominique. Vorige zomer opende ze Katdeau, een kattencafé met (inmiddels) vijf sphinxen. Ja precies, die naaktkatten die zo uit het oude Egypte lijken te zijn weggelopen. Net buiten het centrum van Hengelo (ov.) kan je bij Dominique terecht voor lekkere koffie of thee met een fijn stukje zelfgebakken worteltaart of een tosti. Terwijl je daarvan zit te genieten word je besnuffeld door Borrel, komt Nootje gezellig bij je zitten en hangt kleine Tuc aan je rugzak. Heus gezellig hoor, zo’n blote kat op schoot. En nog lekker warm ook.

Sphinx kat Cashew
Sphinx kat Cashew, trotse bewoonster van het Kattencafé in Hengelo

Tot slot is er nog één Twentse girlboss die ik hier even wil noemen en dat is Joni. Een aantal jaar geleden begon ze met de Local Sunday Market, een hippe markt in de oude Polaroidfabriek in Enschede. Een plek waar je op zondag (joh) met het hele gezin naar toe kon; kramen met mooie (veelal handgemaakte) spullen voor de dames, een heuse barbier voor de mannen en poffertjes voor de kleintjes. In 2015 opende ze Conceptstore Twentyfifteen in Wierden, wat een stuif-es-in werd voor creatieve ondernemers. En nu doet ze het weer. In Hengelo (ov.) op het Hazemeijer terrein wordt hard gewerkt aan Filter caféstore, Het belooft een toffe plek te worden, waar je naar toe gaat voor een kopje ouderwetse (maar wel lekkere) filterkoffie en een broodje. Er is wifi, zodat je daar met je laptop gewoon aan het werk kan en er komt een winkeltje waar lokale ontwerpers hun producten verkopen. Dat alles in een oud industrieel pand met een vintage tintje. Ik kan alvast niet wachten.

Filter caféstore

Gepost op

Over bloemetjesbehang en lange kasten

Het tekenbureau van Studio Kvinna

Zo, nou nou, poeh he, tjonge jonge. De markt in Zwolle is achter de rug en het was een erg geslaagde dag. Zo leuk om de mensen die iets van je kopen te ontmoeten. En de locatie, de Grote Kerk (ook de Sint-Michaëls kerk genoemd), is by far wel de mooiste plek om ‘te werken’. De auto staat nog vol met alle spullen, maar dat komt vanavond wel 🙂

Vanochtend eerst maar eens de tijd genomen om mijn werkplek op te ruimen. Want Jojanneke van Rijckdom had me gevraagd om er wat foto’s van te maken, voor het voorstelrondje. Elk eerste weekend van de maand stellen Jojanneke en AnnaKarina namelijk hun atelier aan de Lange Bisschopstraat 11 in Deventer open als pop-up shop en ik ben één van de (semi) lokale ontwerpers wiens producten daar te koop zijn (komend weekend dus weer!).

Het computerbueau Studio Kvinna

Sinds 2014 wonen we (manlief Steven, de katten Saartje en Charlie en ik) in Hengelo, aan de rand van de bebouwde kom en omringd door een heleboel groen, vogeltjes en konijntjes. Mijn werkplek is stiekem de grootste kamer van het huis, dus genoeg ruimte voor alle kaarten, posters en andere voorraad. Maar ook voor mijn ontzettende collectie stofjes, kantjes, bandjes, boeken, tijdschriften (voor inspiratie!) en servies.

Kastenwand
Genoeg kastruimte voor alle verzamelingen

Op twee muren zit echt vintage bloemetjes behang en er staan twee bureaus; de één is voor de computer en de ander is (meestal) leeg (genoeg) om op te tekenen of te naaien. Om me heen heb ik allerlei spullen verzameld waar ik blij van word. Planten, retro camera’s, schilderijtjes met bloemen en veel oude blikjes.

Camera verzameling

Op de deur (die altijd open staat) hangen illustraties van hedendaagse ontwerpers, kaarten van schilderijen van bekende meesters en stukjes van filmposters (NB Liza The fox fairy is trouwens een hele toffe Amelie-achtige film uit Hongarije met een Japans tintje).

Ik kan me eigenlijk geen betere werkplek wensen. De koffie is er lekker, er is een tuin als ik even achter mijn scherm weg wil, er zijn katten om tegen aan te kletsen en die zeggen soms ook nog wel eens wat terug.

Startklaar
Klaar voor start van een nieuw project!

Maar nu eerst die auto leeg pakken en de opgeruimde kamer weer volstoppen met spullen :D. Dan weer verder met een nieuw project.

Gepost op

Dieren ABC

Het plan was dus om elke week twee keer een stukje te schrijven, maar dat loopt gelijk in week 2 al mis zo blijkt. Maar…wel met aan valide excuus dacht ik zo.

Want komende zaterdag sta ik met een kraam op de Pop-up bazaar in de Grote Kerk in Zwolle. Echt een waanzinnige plek voor een creatieve markt! Met een hele hoop leuke ondernemers, die tekenen of handwerken of lekkere hapjes verkopen. Dit alles muzikaal omlijst, dus komt allen (maar dat terzijde). Voor deze bazaar wilde ik graag allemaal nieuwe dingen klaar hebben en één daarvan was een dieren-ABC. Dit idee had ik al sinds februari in mijn hoofd en nu moest het er dan echt van komen.

Het was een paar dagen doorbikkelen, met nadenken over welke dierennamen er allemaal met een M beginnen (mees, moeflon, miereneter, makaak) en uitzoeken welke dieren qua uiterlijk dan weer niet teveel op elkaar lijken. Het moest namelijk wel een bijzonder alfabet worden, zonder de geijkte A van aapje, B van beer en Z van zebra. Mijn A is een aardvarken, mijn B een boa constrictor en de Z is van zeedraak. Het is dus gelukt en de poster staat zelfs al in de webshop! De postbode moet ze nog brengen, dus een mooie foto houd je van me tegoed. Maar zo is ie geworden:

Geillustreerd dierenalfabet

Natuurlijk was het hiermee nog niet klaar. Want al die beesten lenen zich natuurlijk heel goed voor ansichtkaartjes. Er volgden onder andere nog een kiwi vogel in regenlaarsjes en een vliegende dromedaris (onder de noemer ‘droom groot’).

Dierenkaartjes

Het kostte dus even wat tijd, maar persoonlijk vond ik het het wel waard om er een blogje voor over te slaan. En hierbij beloof ik plechtig beterschap. Overigens heb ik door dit projectje wel heel erg zin gekregen om weer eens naar de dierentuin te gaan :).

Gepost op

Koffie is belangrijk

Eigenlijk had ik bedacht om vandaag iets te schrijven over mijn werkplek; die fijne (grote!) kamer in huis waarin ik mag doen en laten wat ik wil. Met vintage bloemetjesbehang, dozen vol met stofjes, een kastenwand met voorraad en op dit moment heel veel kleine plantjes die binnenkort naar de moestuin verhuizen. Maar…toen ik hier vanochtend binnenkwam bleek dat deze kamer nu niet voorbereid is op een fotoshoot. En aangezien ik geen tijd heb (lees: zin heb) om in de weer te gaan met stofzuiger en poetsdoek, gaat het hier vandaag over koffie. Het zwarte goud. Want hoe graag ik ook op mijn kamer aan het werk ben, het begint altijd met koffie.

Sinds afgelopen januari heb ik een cafetière; het zetten is hiermee een heel ritueel geworden, zeker vergeleken met de Dolce Gusto (die nu vooral voor de sier op het aanrecht staat). Alles met de hand en ook de volgorde is belangrijk. Water koken, bonen malen in de elektrische koffiemolen, koffie in de cafetière, water beetje laten afkoelen (anders verbrand je de koffie), opschenken, roeren en vier(!) minuten wachten, wat je dan wel weer de tijd geeft om de melk in de magnetron te doen en op te schuimen. Dan de mok kiezen…

Op vakantie vind ik het altijd leuk om iets voor mezelf te kopen, en mokken zijn daar vaak heel geschikt voor. Vaak is het wel een beetje zoeken naar een mooie en het enige jammere is dat je ze niet allemaal tegelijk kunt gebruiken. Links lijkt me duidelijk; rechts is vooral een theemok, want tja, hij komt uit Engeland en de middelste komt uit Stockholm en momenteel favoriet.

Koffiemokken

Als de koffie dan is ingeschonken en afgedekt met een dikke, zachte laag melkschuim, neem ik het mee naar de tuin. Soms schijnt de zon en dan is het zoo fijn! Lekker uit de wind op ’t bankje het eerste kopje van de dag drinken. En vervolgens vol goede moed aan het werk om die werkkamer toonbaar te maken en het dierenalfabet af te tekenen. Fijne dag!

Koffie is belangrijk poster
Deze poster is te koop in de webshop.