Gepost op

Out with the old and in with the new

Man man man, je knippert een keer met je ogen en het is alweer zowat februari. Wat gaat de tijd toch snel, sorry maar geen sorry voor het lekkere cliché dat ik u hier presenteer 😉 Maar het is wel echt zo. Voor en na kerst was ik ziek – gelukkig net niet tijdens -, wat de stress die toch een beetje gepaard met deze dagen wat verhoogde. En daarom heb ik het, naast wat gewone werkdingen, lekker rustig aan gedaan deze eerste paar weken. Ik ben lekker onder een dekentje gekropen met potten thee om te drinken, mijn iPad om te tekenen en na te denken over hoe en wat in 2023. 

Afscheid of toch (nog) niet
Want het was (en is nog steeds) de hoogste tijd om op te ruimen en om ruimte te maken voor nieuwe dingen. Zowel in de webshop als in mijn hoofd 😉 Want hoe bepaal je nou wat oud is en weg moet? Of wat oud is, maar wat na een make over nog wel weer even mee kan? Waar wil je afscheid van nemen en waarvan (toch nog) niet?

Met producten zoals kaarten, prints en posters, is de keuze soms makkelijk. Want soms loopt een kaart niet en is de beslissing snel gemaakt. Maar nu ik steeds meer digitaal werk, en de wondere wereld van ProCreate heb ontdekt, merk ik dat mijn illustratiestijl wat verandert. De thema’s zijn hetzelfde: hygge, Scandinavië, buiten en bloemen en met een tikkeltje fantasie. Het zijn de kleurenpaletten, de textuur, de details en de gelaagdheid waarmee ik gaandeweg een nieuwe kant op ben gegaan. En begrijp me niet verkeerd, hier ben ik heel blij mee! 

Nieuw jasje
Het is alleen wel zo dat er hier en daar best veel verschil zit tussen mijn ‘oude’ en mijn nieuwe illustraties. En dat hoeft niet erg te zijn, al ontstaat er bij mij wel de wens om een aantal van de oude illustraties in een nieuw jasje te steken. Maar dan vraag ik me weer af of mijn lieve klanten ze dan nog wel willen kopen. 

Zoals vaak (of altijd) is het zoeken naar de gouden middenweg, maar dan zonder dat het een compromis wordt, want daar schijnt niemand echt gelukkig van te worden. Ik ben begonnen met de subtiele make over van een kaartje dat ik in 2018 maakte. Benieuwd wat je ervan vindt.

Nieuw nieuw nieuw!
De Sale in de webshop is nu in geval fijn gevuld met allerlei leuks, waarvan ik hier en daar toch met pijn in mijn hart afscheid van zal nemen. En het leuke hiervan is, dat er als vanzelf weer plek ontstaat voor nieuwe dingen. Nieuwe illustraties, nieuwe producten en nieuwe concepten. Zo staan er al negen nieuwe kaarten online! 

En ik neem nog tot half februari de tijd om de rest van jaar uit te denken. Want ga ik een nieuwe lijn geboortekaartjes maken, stort ik me op trouwkaarten of ga ik een hele feestcollectie op zetten? Ik ben benieuwd naar wat 2023 gaat brengen. 

Gepost op

Mijn woord

In 2020 volgde ik de training ‘Haal meer werk uit je illustraties’ van art director Monique van der Vlist. Twaalf weken was ik, samen met andere illustratoren, bezig met mijn werk. En dan niet met inhoud of techniek, maar met het verhaal van mij en mijn illustraties. Welke dromen heb ik en wat heb ik nodig om die waar te maken? Wat typeert mijn stijl en hoe wil ik gezien worden door de wereld? Het was een hele interessante training en ook echt leuk om andere illustratoren te ontmoeten.

Inmiddels zijn we twee jaar verder, maar het woord dat het meest is blijven hangen, als het over mijn werk gaat, is ‘Hygge’. Hygge (uitspr. Hoega) De Deense kunst van het leven, lijkt op ‘onze’ gezelligheid, al gaat hygge verder. Kaarsen, warme drankjes, grote dikke sjaals, het bos in en aardig zijn voor jezelf zijn belangrijke elementen.

Het internet staat vol met wat hygge is, en een tijdje was het nogal een modewoord (ook ik schreef er een blog over in 2018). Nu lijkt de hype gelukkig over en heb ik het gevoel dat hygge gewoon weer hygge mag zijn. Want in Denemarken is het echt de normaalste zaak van de wereld om te adverteren met ‘hyggelige’ sokken 🙂

En hoe fijn! De meest hyggelige periode van het jaar is aangebroken! Want het is herfst en de klok staat op wintertijd. De berken waar ik op uit kijk vanachter mijn bureau zijn hun blaadjes al kwijt; die vormen een mooi okergeel tapijtje in de tuin. En mijn lievelingssjaal is nooit meer dan een armlengte van mij verwijderd. 

Om het begrip toch wat meer te duiden, hierbij mijn herfst/winter hygge top 5:

Ik ben groot fan luisterboeken. Zo zijn de kerst- en de nieuwe hyggekaarten ontstaan met Harry Potter – voorgelezen door Stephen Fry – in mijn oren.

Nou was ik al groot fan van Denemarken en nu heb ik hygge helemaal omarmd, ook als het gaat over mijn werk. Niet dat ik hele dagen warme sokken aan het tekenen ben, maar wel dat ik me bij alles wat ik teken afvraag of het erbij past.

Zo heb ik afgelopen voorjaar een serie van zeven illustraties gemaakt; hygge in de lente/zomer. Waaronder een theepot geïnspireerd op Deens design, een mooie emaille kan met bloemen, een retro typemachine met een latte on the side en fijn huisje op het platteland met kipjes in de tuin. En nu zijn daar vier herfst/winter kaartjes bijgekomen. Deze vind je allemaal in de shop.

Ik ben helemaal blij met het resultaat van de training en met mijn ‘woord’. Het is een kapstok, een kompas en een state of mind tegelijk.

Gepost op

Over slapen onder de sterren

De zon schijnt en het gewone leven is weer begonnen, zowel op grote als op kleine schaal. Corona verdwijnt steeds meer naar de achtergrond; baby Jonas is al bijna negen maanden oud en slaapt de meeste nachten door. Ik ben zelfs al weer een keertje naar het theater geweest!

Nog even en de zomervakantie begint! Vroeger gingen manlief en ik met de tent op pad. Auto tot aan de nok toe vol en op avontuur naar Slovenië, Luxemburg en Italië. En in 2018 gingen we met onze rode Ford Nugget kampeerbus naar Zweden.

Helaas hebben we ons kampeerbusje niet meer, maar we hebben wel een caravan! Na twee jaar is de hoognodige make-over-fase bijna afgerond. Hij was op zich nog in prima staat, maar ik vind (vrijwel alle wat oudere) caravans niet getuigen van veel stijl. Alsof ze dachten; we kunnen niet een stofje kiezen dat iedereen mooi vindt, dus dan pakken we wel iets dat niemand echt kan waarderen.

Maar het gevoel van vrijheid, lekker buiten zijn in de natuur, slapen onder de sterren; ik hou er van! Het is natuurlijk ook niet toevallig dat het ‘thema’ kamperen vaak terugkomt in de illustraties die ik maak. Ik maak dan ook graag medekampeerders blij met mijn spullen, zoals de onbreekbare emaille mokken, vrolijke kaartjes en handige notitieblokjes. En ook als het even geen kampeertijd is, hoop ik dat mijn illustraties mensen dat kampeergevoel geven.

Wist je dat?

Vandaag de dag is kamperen voor iedereen; het feit dat je niet perse veel nodig hebt, maakt het heel toegankelijk. Maar vroeger, zeg vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw, was kamperen als recreatieve activiteit iets voor de elite. Welgestelde lieden gingen toen op fietsvakantie, en zij overnachtten soms in bij hotels opgeslagen tenten. 

In 1901 werd in het Verenigd Koninkrijk ‘the Association of Cycle Campers’ opgericht door Thomas Hiram Holding, een Britse reizende kleermaker. Deze man schreef bovendien (in 1908) ‘The Campers handbook’, waarin hij voor de eerste keer, de basics van kamperen uitlegt.

Op initiatief van tentenfabrikant Carl Denig werd 1912 in Nederland de Nederlandse Toeristen Kampeer Club opgericht. Ik vind dat zo leuk klinken! Vooral bij het woord ‘club’ krijg ik gelijk allerlei beelden van opnaaipatches, autostickers en een clubblad 🙂 De club bestaat nog steeds en die had in 2019 toch nog ruim 9000 leden. 

Het eerste officiële kampeerterrein werd in 1924 geopend in Vierhouten. In de jaren dertig van de twintigste eeuw ging ook de ‘gewone mens’ steeds vaker uit kamperen. Maar pas na de Tweede Wereldoorlog, toen mensen meer vrije tijd en een grotere portemonnee hadden, werd het pas echt populair.

Toch kampeerkriebels

Deze zomer laten we onze sleurhut thuis en gaan we naar een huisje in Denemarken. Kamperen met een baby en een avontuurlijk aangelegde peuter lijkt me iets te veel een uitdaging voor nu. Maar van al die rondrijdende caravans en campers begint het toch behoorlijk te kriebelen. Misschien dat we er toch een lang weekend op uit gaan binnenkort.

Gepost op

Over bloemetjes en bijtjes

Het zijn drukke dagen voor de natuur-minded mensen onder ons. Want het is la la lente! Bomen vol met bloesem, bloembollen die de grond uit knallen en heesters die in rap tempo veranderen van een paar kale takken tot weelderig groene eyecatchers. Onze keukenvensterbank staat vol met de ontkiemende bloementuintjes van supermarkt X en die worden geflankeerd door de prille eerste blaadjes van kerstomaatjes, courgettes en sperziebonen. Ik hou ervan!

Feestdag voor de planeet
Vandaag, 22 april, is het Earth day en staan we stil bij hoe mooi, uniek en waardevol onze planeet is. In Nederland lijkt het wel de zoveelste ‘Dag van…’, maar in andere delen van de wereld is het een serieuze aangelegenheid met tientallen activiteiten. De eerste editie vond al plaats in 1970 in de VS en was een gevolg van groeiend ecologisch bewustzijn door de bestseller ‘Dode lente’ (Silent Spring) van Rachel Carson uit 1962, over de nadelige gevolgen van het gebruik van pesticiden. Uit protest gingen de mensen de straat op en dat bracht – toen al – 20 miljoen mensen op de been! Het is tot op de dag vandaag het grootste eendaagse protest in de geschiedenis, maar dat terzijde. Wil je ook iets doen voor onze planeet vandaag? Plant een boom of ga op bezoek bij de bijen.

Bijtjes tellen
Dit weekend vindt ook de Nationale Bijentelling plaats en kan je meedoen met het tellen van de bijen in jouw tuin of balkon. In Nederland komen zo’n 350 verschillende bijensoorten voor! Maar tijdens de ‘teldagen’ ligt de focus op 16 soorten met de meest uiteenlopende namen; wat dacht je van het roodgatje of de viltvlekzandbij? Of van de hommelbijvlieg? Helaas is onze tuin net ‘under construction’ en daardoor één grote zandbak (tot groot genoegen van mijn tweejarige dochter). Gelukkig kun je hier elk jaar aan mee doen, dus volgend jaar zijn we van de partij!

Groene vingers
Zelf ben ik groot fan van bomen, bloemen en bijen. In een ander leven (eentje waarin wiskunde niet zo belangrijk is) had ik zo maar bioloog kunnen worden. Gelukkig zijn er in dit leven genoeg mogelijkheden om mijn groene vingers bezig houden! Straks weer fijn los in de tuin en het hele jaar door lekker tekenen en mooie spullen maken. Dit zijn mijn favoriete ‘groene’ producten uit de webshop:

  1. Moestuinposter
  2. Emaille mok met bij
  3. Groeikaart Hoera
  4. Ansichtkaart met huisje en tuin
  5. Weekplanner met bloemen

Heb jij een favoriet?

Gepost op

Mooie volksverhalen van de Lage Landen

Eind november heb ik meegedaan aan Folktaleweek, een internationale ‘drawing challenge’. Een week lang plaatste ik elke dag een illustratie op Instagram die gebaseerd was op een Nederlands volksverhaal. Elke dag had een andere thema; geboorte, ritueel, hofmakerij, zonnewende, dood, oogst en dans.

En ik vond dit echt zo leuk om te doen! In de weken voorafgaand aan de challenge heb ik mijn boekenkast en het hele internet (of in ieder geval een groot deel) doorgespit op zoek naar volksverhalen. Want als je de keus hebt uit alle sagen, sprookjes, legenden en mythen van over de hele wereld, welke kies je dan? Ik vond ieder geval dat ze bij elkaar moesten horen, dus dat ze hetzelfde land of dezelfde cultuur gemeen hadden. Na lang wikken en wegen heb ik gekozen voor Nederlandse verhalen. Vooral om aan de wereld te laten zien dat we hier dan wel niet het fantasierijke brein van Hans Christiaan Andersen of de verzameldrift van de Gebroeders Grimm, maar dat er hier toch zeker wel verhalen zijn die het delen waard zijn.

Mijn inspiratie haalde ik voornamelijk uit het boek ‘Verhalen van stad en streek’ van Willem de Blécourt, Ruben A. Koman, Jurjen van der Kooi en Theo Meder. Een loodzware paperback die volksverhalen per provincie de revue laat passeren, wat een naslagwerk! Mocht je ooit gedacht hebben dat de Nederlandse vertelcultuur saai is, dan brengt dit boek je zeker op andere gedachten.

Ik heb uiteindelijk gekozen voor de volgende acht verhalen: De Ommelebommelesteen in Urk; De koortsboom in Overasselt; De Witte Wieven in Zwiep; Het midwinterhoorn blazen in Twente; Het blauwe wolkje in Enschede; Het veulen van Volendam en De hazendans in Garderen. En nog eentje om het aan te kondigen, De zeemeermin van Edam.

Mijn plan is om van deze acht illustraties een boekje te maken, waarbij ik de verhalen op mijn manier herschrijf. En als ik ooit de tijd vind, dan ga ik dat zeker doen. Voor nu vertel ik er twee, in het kort, bij mijn twee favoriete illustraties. Alle illustraties kun je hier vinden.

In Zwiep, bij Lochem in de Achterhoek, wonen drie Witte Wieven in een leemkuil. Boerendochter Johanna en Albert zijn smoorverliefd op elkaar. Alleen vindt haar vader Albert van te lage komaf en hij ziet haar liever trouwen met de rijke boerenzoon Hendrik. Om ze beide een kans te geven stuurt de vader hen te paard naar de Witte Wieven kuil waar ze allebei een haarspit in moeten gooien om de witte wieven te tarten. Degene die het eerst terug is, krijgt de hand van zijn dochter. ‘Hendrik heeft een sneller paard, dus hij zal het winnen’ denkt vader. Maar hoe dichter de heren de kuil naderen, hoe banger Hendrik wordt totdat hij rechtsomkeert maakt. Albert gaat door, gooit het haarspit en wordt al snel achtervolgd door een furieuze witte dame. Gelukkig bereikt hij de boerderij en sluiten de staldeuren net op tijd. Hij krijgt het meisje en ze leven nog lang en gelukkig.

De tweede gaat over het midwinterhoorn blazen in Twente. Dit is niet echt een mythe of een sage, maar er zit wel een mooi verhaal aan. Want in het oosten van ons land wordt vanaf het begin van de advent tot aan Drie Koningen op de midwinterhoorn geblazen. Door de lage, verreikende en zware tonen wordt het donker op afstand gehouden en worden de demonen weggejaagd. Hierdoor lijkt de traditie zijn oorsprong te vinden bij de Germaanse joelfeesten en heeft het ook wel wat weg van vuurwerk (is mijn interpretatie 😉

Gepost op

Ho ho ho eens even

Ineens is het dan eind december. Ik kon me nauwelijks voorstellen dat het überhaupt kerst zou worden dit jaar, maar over zes dagen is het al zo ver. En die zes dagen zijn hard nodig want de kerstkaartjes moeten nog geschreven worden, het menu kan nog alle kanten op en de cadeautjes zijn nog niet gekocht, laat staan ingepakt.

Het geven van cadeaus met kerst is al ouder dan Sinterklaas en de kerstman samen. Het stamt zelfs uit een tijd dat kerst nog niet eens bestond! Zowel de Romeinen als de Germanen deden het al. In het oude Rome wisselden ze mooie takken en andere kleine geluksbrengers uit op het feest van zonnegod Mithras. En de Germanen ruilden midden in de winter voedsel met elkaar om het lengen van de dagen, en daarmee de terugkeer van het licht te vieren. Later werden er ook andere geschenken gegeven en kregen slapende kinderen een kleine verrassing van de god Odin.

Daarmee werd gelijk de basis gelegd voor een figuur die niet meer weg te denken is uit onze huidige viering van dit winterzonnewendefeest, de kerstman! Hoewel er meerdere ‘voorvaders’ zijn voor de kerstman, is onze Sinterklaas misschien wel de bekendste. Het feest ter ere van Sint Nicolaas wordt in ons land al sinds de middeleeuwen gevierd. Toen de Nederlanders in de 17e eeuw naar Amerika emigreerden, namen ze deze traditie natuurlijk mee. Afgesloten van de Nederlandse cultuur en onder invloed van onder andere de Britten veranderde er hier en daar wel wat. De naam Sinterklaas verengelste naar Santa Claus en verschillende – fantasierijke – Amerikaanse schrijvers maakten het achtergrondverhaal; een pijprokende beschermer die hoog boven de bomen rijdt; een goedlachse elf die in een slee vol speelgoed wordt voortgetrokken door acht rendieren. In 1860 plaatste illustrator Thomas Nast de kerstman op de Noordpool en het plaatje is compleet.

Fun fact
De rondbuikige, bebaarde, ho-ho-ho roepende man in rood-witte outfit die we nu kennen heeft zijn look te danken aan de slimme marketing mensen van Coca Cola. In 1931 wilde het merk de verkoop uitbreiden naar een jonger publiek, maar mocht het van de toenmalige wetgeving geen kinderen tonen die cola dronken. Dus maakten ze een vriendelijke Santa Claus die het zoete drankje aangeboden krijgt van een stel kindertjes. Inclusief dus een helderrood pak met een witte bontkraag (dé Coca Cola kleuren), naast een grote koelkast vol bruine flesjes en een grote zak vol cadeautjes.

Download gratis cadeaulabels
En over cadeautjes gesproken, heb jij ze al onder de boom liggen? In een mooi papiertje en met een deftige strik? Wat ik namelijk al wel klaar heb, zijn de labels om aan de pakjes te hangen. En omdat het (bijna) kerst is wil ik deze ook met jou delen. Via deze link kan je ze gratis downloaden. Print ze op een stevig papiertje, even met de schaar erlangs, lintje eraan en klaar. Veel plezier ervan!

Gepost op

5 Dingen om te doen met kerstkaarten

Blijkbaar bestaat er zoiets als Christmas card day, iets wat elk jaar op 9 december ‘gevierd’ wordt. Had ik dit geweten dan had deze post twee dagen geleden al online gestaan, maar helaas 😉

Christmas card day is in het leven geroepen om de ‘uitvinder’ van de eerste commerciële kerstkaart (in 1843), de Britse Sir Henry Cole te eren. En natuurlijk om iedereen eraan te herinneren dat de D in de maand is en dat het dus de hoogste tijd is om kerstkaarten te shoppen (bij voorkeur bij kleine, lokale ontwerpers/ondernemers) en aan het schrijven te gaan. Zeker nu kerst er vanwege de coronisatie anders uit gaat zien dan we zouden willen.

En hoe leuk is het om kerstkaarten te krijgen? Het is toch een klein feestje om die gekleurde enveloppen op je deurmat te vinden! De vraag is: wat ga je vervolgens met die kleine cadeautjes doen? Hieronder vind je vijf handige en creatieve tips.

Hang ze op
Hoe traditioneel het ook is, door je kerstkaarten op te hangen aan bijvoorbeeld een touwtje met paperclips, geef je ze gemakkelijk een plekje. Hang er hier en daar een takje groen tussen ter decoratie. En of het nou langs de leuning van trap, in de woonkamer boven de bank of op de deur van de wc is; elke keer dat je erlangs loopt word je even herinnert aan al die lieve wensen en mensen.

De boom in
Wil je je kerstkaarten een wat prominentere plek in huis geven tijdens de feestdagen, hang ze dan in de kerstboom. Maak met een perforator een gaatje in de linker bovenhoek, knoop er een mooi lintje of touwtje aan en decoreer je boom je ermee! Zo maak je je kaarten echt onderdeel van je kerstversiering en ziet je boom er net even wat persoonlijker uit.

Onder een stolp
Eerlijk is eerlijk; de ene kerstkaart is de andere niet. En dit bedoel ik puur esthetisch. Het is dus ook volkomen logisch dat je een favoriet hebt. Wil je deze nou echt een bijzonder plekje geven? Plaats em dan eens onder een glazen stolp. Met wat watten en een paar mini kerstballen maak je er echt een feestje van.

In een diorama
Door van je kerstkaart een diorama te maken, breng je de voorstelling een beetje tot leven (een klein beetje maar 😉 Maak een paar kopietjes van de kaart op dik papier en fröbel er met wat tijd, lijm, extra papier en een diep lijstje een diorama van. Dit kan je ook nog opleuken met lampjes, vondsten uit de natuur of miniatuur spulletjes. Geef em een mooi plekje in huis en laat je diorama lekker het hele jaar staan.

Een boekje
Er komt een moment in het jaar dat de kerstkaarten toch echt opgeruimd moeten worden (Bij mij vaak zo tegen Pasen). Wil je de kans vergroten dat je ze nog een keertje weer bekijkt, maak er dan een boekje van. Maak twee gaatjes in de lange kant van elke kaart en rijg ze aan een mooi lint of touwtje of koop metalen ringetjes. Van een mooi papiertje kan je een voorkant maken. Zo krijg je een mooie verzameling.

Veel plezier ermee!

Gepost op

Warme wijn voor koude dagen

Het is Pakjesavond! Als mijn dochter straks wakker is steken we lekker de open haard staan, staat er op magische wijze ineens een zak cadeautjes voor de deur en gaan papa en mama aan de warme wijn. Ik heb er zin in!

Zodra de temperatuur richting de nul gaat, komt hier de glühwein tevoorschijn. Of in het Nederlands gezegd, bisschopswijn. En zo zijn er nog een paar varianten te benoemen; zo drinken ze mulled wine in Groot Brittannië, vin chaud in Frankrijk, izvar in Roemenië en glögg in Scandinavië. In de basis allemaal hetzelfde drankje waar je lekker warm van wordt en rode wangen van krijgt, maar wel met kleine – regionale – verschillen.

Over het algemeen wordt er rode wijn gebruikt, voorzien van suiker, specerijen als kaneel, kruidnagel en citrusvruchten. In bisschopswijn vind je naast de specerijen alleen sinaasappel, terwijl in mulled wine en glühwein ook andere citrusvruchten gaan, zoals citroen. In glögg stoppen ze, naast bovengenoemde specerijen, gember en natuurlijk kardemom (probeer maar eens iets Scandinavisch te vinden zonder). En voor het opdienen worden er nog rozijntjes en amandelen aan toegevoegd. Onder andere in Frankrijk wordt de warme wijn gezoet met honing en in Roemenië gaat er zwarte peper bij in. In alle gevallen wordt het winterse drankje vaak afgetopt met een beetje cognac, amaretto of andere sterke drank, voor een extra kick.

De gewoonte om warme wijn met specerijen te drinken stamt zeker al uit de middeleeuwen, toen dronken ze hippocras. De legende vertelt dat deze drank werd uitgevonden door de Griekse dokter Hippocrates in de 5e eeuw v.Chr., maar in werkelijkheid komt de naam pas voor vanaf de 14e eeuw. Naast dat het gedronken werd bij banketten als aperitief, werd het door dokters voorgeschreven als medicijn.

Je kunt bij praktisch elke supermarkt (en de IKEA!) flessen kant-en-klare glühwein vinden. Even in een pannetje verwarmen en vooral niet laten koken want dan verdampt de alcohol. Maar je kan er ook wat langer de tijd voor nemen en het zelf brouwen. De specerijen kun je nog aanvullen met steranijs, een beetje peper of wat gember.

In de webshop vind je van dit recept een dubbele kaart met daarbij een kaneelstokje en wat kruidnagels, zo kan de ontvanger zelf aan de slag met het recept. En natuurlijk staan er hier ook een heleboel gezellige (emaille) mokken voor je klaar om de glühwein in te serveren. Leuk als cadeautje voor straks onder de boom!

Fijne avond!

Gepost op

Wel voor de poes

Morgen is het internationale Kattendag, en dat kan ik, kattenliefhebber die ik ben, natuurlijk niet zomaar ongemerkt voorbij laten gaan. Sinds 2002 is 8 augustus dé dag waarop je schaamteloos je liefde voor katten aan de wereld mag laten zien. Niemand zal je dus raar aankijken wanneer je met poezenoortjes op je hoofd de crazy cat lady gaat uithangen.

Als sinds de oude Egyptenaren is de kat niet weg te denken uit onze mensenlevens. Eerst als beschermer van de graanvoorraad door te jagen op ratten en later als gezelschapsdier op de schoten van bevallige Egyptische schonen. Sommige katten waren zelfs zo vooraanstaand dat ze na hun dood gemummificeerd werden. Bovendien werd hun godin van de vruchtbaarheid, Bastet, voorgesteld als kat. Maar met de komst van het Christendom werd die goddelijke status geschiedenis. Nu, 2000 jaar later, lijkt de kat populairder dan ooit! Mensen geven letterlijk honderden euro’s uit aan een krabpaal, het internet staat vol met kattenfilmpjes en op Instagram biedt #cat je maar liefst 214 miljoen plaatjes van dit eigenwijze en mystieke beestje.

Ook ik ben zoals gezegd kattenfan. Met twee pluizige huisgenoten, Saartje en Charlie, zijn onze schoten zelden leeg (maar wel voorzien van een tapijtje kattenharen). En over de levensstijl van katten, Catfulness, schreef ik al eens een blog.

Met oog op Internationale Kattendag hierbij vijf 5 tips om er een feestje van te maken.

Kattencafé Katdeau
Wil je je helemaal omringen met katten? Ga dan eens op bezoek bij Kattencafé KatDeau in Hengelo. Daar lopen vijf naaktkatten rond die zich maar wat graag door jou laten aaien. En je kan er nog lekker high tea-en ook. Eigenaresse Dominique bakt alles zelf.

CatVideoFest
Bij Concordia in Enschede wordt morgen CatVideoFest 2020 vertoond. Anderhalf uur lang kan je genieten van de leukste kattenfilmpjes van YouTube op het grote doek. En bonus bij deze hitte: er is airco!

Kattenfilms
Geen zin om de deur uit te gaan? Via bijvoorbeeld iTunes kan je lekker thuis de bijzondere film Kedi kijken, waarin een aantal katten in Istanbul ‘gevolgd’ worden. Ook de moeite waard vanwege de prachtige shots van de stad. Of kies voor A street cat named Bob, gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Nieuw huis
Hoewel katten nu erg populair zijn, zitten de asielen helaas ook vol met deze diertjes. Dus wil je echt een verschil maken, geef er dan eentje een nieuw forever home. Wat denk je van Katty? Of van Rheza?

Kattige spullen
De kat is al jaren iets dat terugkomt in mijn illustraties, soms op de voorgrond, soms subtiel achter een raam. In mijn webshop heb ik een speciale katten-gorie gemaakt met alle kattenspulletjes bij elkaar.

Maak er maar een gezellig dag van morgen!

 

 

Gepost op

Over regisseurs en films

Naast mijn eigen bedrijf, werk ik op de marketing- & communicatieafdeling van Concordia Film | Theater | Beeldende kunst in Enschede. Ik ben daar voornamelijk bezig met projecten, zoals exposities, en met een stukje film.

Soms moet ik er even aan herinnerd worden – het is zo makkelijk tegenwoordig om je uren te verliezen in een serie – maar, ik houd heel erg van films. Tis toch ook magisch om je twee uur lang in een (evt. andere) wereld te bevinden, waar alles mag en kan, en dat het na die twee uur dan ook klaar is. Soms een open eindje, of een sequel (en dan nog één en dan nog één), maar dat is te overzien. Vind ik.

Bij Concordia kan je onder andere terecht voor mooie, fijne, soms kleine, arthouse films. En dat is een genre waar je van moet (leren) houden. Mijn man vindt het vaak een beetje saai, want er doet zich niets noemenswaardigs voor. En het klopt dat er weinig grote explosies, wilde achtervolgingen en heftige vechtpartijen voor komen in de films die ik graag kijk. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er niets gebeurt! De actie zit meer in de relaties die mensen met elkaar aan gaan en in wat er in de hoofden van de karakters omgaat. En het zijn echt niet per definitie moeilijke films.

Van een aantal regisseurs ben ik al jaren fan en kan ik niet wachten tot de volgende op het witte doek verschijnt.

Uit The Grand Budapest Hotel – Wes Anderson

Ken je bijvoorbeeld Wes Anderson? Ik vind zijn werk vrij fantastisch. Vooral de opmerkelijke karakters en de sets. Het ziet er fantastisch uit; veel (pastel-)kleuren, decors die zo uit de jaren veertig of vijftig lijken te komen en het al allemaal heel symmetrisch. Ik zou in (bijna) elk van die sets wel willen wonen. Hij maakt ook vaak gebruik van dezelfde fijne acteurs, zoals Bill Murray en Tilda Swinton (die ook weer vaker spelen in films van andere regisseurs in dit lijstje). Echt een favoriete film heb ik geloof ik niet. The Royal Tenenbaums, Moonrise Kingdom, The life aquatic with Steve Zissou, The Grand Budapest Hotel, kijk ze gewoon al-le-maal. Spreekt de stijl je aan, volg dan ook het Instagram account Accidental Wes Anderson, echte plaatsen die er uitzien alsof ze rechtstreeks uit een Wes Anderson film komen.

Jim Jarmush is een regisseur van een hele andere orde. Zijn films spelen zich vaak een beetje aan de rand van het leven af – verhalen die je in de ooghoeken voorbij ziet komen. Bijvoorbeeld Paterson  – over een buschauffeur die Paterson (Adam Driver – ik maak geen grapje) heet en in het plaatsje Paterson woont. Of Broken Flowers – over een man (Bill Murray) die bij zijn exen langs gaat op zoek naar de moeder van zijn kind. Kleine verhalen op de schaal van de wereld, maar fijn gefilmd en geacteerd. O en kijk vooral ook Only lovers left alive.

Dan is er nog Sofia Coppola. Zij regisseerde onder andere Lost in translation (goh weer met Bill Murray), The Virgin Suicides en Marie Antoinette (beide met o.a. Kirsten Dunst). Vooral die laatste heb ik heel vaak gezien. Wat mij zo aanspreekt in deze film is dat het een kostuumdrama is, maar dan anders. Een zoete maar ook uitdagende versie van het leven van Marie Antoinette, met over de top kleding en haar, stapels pastelkleurige taartjes en gitaarmuziek.

Marie Antoinette – als kaartje verkrijgbaar in de shop

En om het rijtje ‘lievelings-regisseurs’ nog even verder af te maken – in willekeurige volgorde:

  • Noah Baumbach: Marriage Story – The Meyerowitz Stories
  • Greta Gerwig (ook als actrice!): Lady Bird – Little Women
  • Woody Allen: A rainy day in New York – Café Society – Magic in the moonlight – Midnight in Paris

Het schijnt dus dit weekend niet zulk lekker weer te worden en aantal films staat ook op Netflix of is te huur. Have fun!